Ayhan Aydın

Ali Göktepe'de Adem'in Yaratılışı[1]

Hz. Adem yaratıldığı zaman Çar enasıl şeş cihetten bar etti. Adem'i yarattılar. Adem'in toprağına 60 memleketten toprak götürdü Azrail. Çünkü, Adem'in ruhunu alma görevi ona verildi. Orada cevap veriyor ki:

― Neden 60 memleketin toprağını getirdin?

― Adem'in çamurunu yapması için, insanlar birbirine benzemesin diye.

Eğer bir memleketin toprağı olursa, Ademler hep aynı sıfattan olurdu. Adem'i yarattılar dört nesne ab, bab, hak, nar bunlar Arapçada Ab su, bab rüzgâr, nar ateş, hak toprak demektir. Bu dört nesneyi, melekler bunu yoğurdu, birbirini tutamadı maya tutmadı, o zaman Allah-ü tealaya müracaatta bulundu yapıcı melekler, zaten o zamanda 5 melek vardı. Allah-ü teala kendi nurundan nur gönderdi,

― Bu nuru katın!

dedi. Allah’ın nurunu o zaman Adem'in çamuruna kattılar. O zaman çamur birbirini tuttu. Bir şekil verdi melekler, fakat ruh verilmedi. Cebrail’e dedi ki:

― Ya Cebrail, Adem yapıldı; daha ruh verilmedi. Git, gör bakalım, bunu beğenir misin?

Cebrail geldi:

― İskelet yapılmış çamurdan.

dedi. Çamurdaki göğüse bir el vurdu, ses geldi:

― Ya Rabb!

dedi.

― Senin işine karışmam! Yalnız bunun içi boş!

Ses geldi:

― Ey Cebrail!

dedi:

― Orası benim gizli hazinemdir, beni arayanlar orada bulacaktır.

Çünkü biz diyoruz ki Hakk müminin kalbindedir, Hakk Adem'dedir. Bunu ayet de söylüyor. Diyor ki; Hakk'ı yerde, gökte, ağaçta arayan münâfıktır. Nerededir, mekânında munhazardır, mekânı nerede? Pak Adem'dir diyor. O zaman Cebrail gittikten sonra, Melek-i ezazil geldi. O da baktı:

― Ne olabilir ki?

dedi.

― Bir çamur parçasıdır.

O da tuttu göbeğine bir el bastı, o zaman Allah-u teala dedi ki:

― Ben Adem'e nurumdan nur vereceğim; o ezazilin parmak bastığı yeri çukurlaştıracaksınız!

Çocuğun doğmasında göbek kesme orada kalmadır.

― Adem'e ruh vereceğim!

dedi:

― Ona secde edin!

Melekler secde etti, o anda ezazil etmedi:

― Ben buna secde etmem!

Adem'e ruh gelince,

― El hamdüllüllah la ilahe il ola Muhammede resullullah!

dedi. Ruh aldığı zaman. O zaman Cebrail bunu götürdü, cennete götürecek; gitti muallakta (havada) yeşil bir kubbe gördü:

― Ya Allah!

dedi. Kapı açıldı:

― Ya Muhammed, ya Ali!

içeri girdi, Adem de onun peşinde baktı ki bir nur. Cebrail dedi:

― Ey Adem, selam ver!

İşte ilk olarak Ademlere gelen birinci halat selam idi, Tanrı selamı:

― Es selam-ı aleyke!

dedi. Nurdan ses geldi:

― Aleyküm selam ya ata!

― Ya Adem, ben Fatıma't-ül Zöhre'yim, başımdaki taç Muhammed, belimdeki kemer Aliyel Murtaza. Kulağımdaki mengiç küpeler biri İmam Hasan, biri İmam Hüseyin’dir. Diğer dokuz imam benim veçhimden mevcuttur. Yalnız zahiri alem aşikar olduğu zaman, ben Muhammed’de doğacağım; Ali ile evleneceğim, senin sülbünden geleceğim batın da hepsi bende mevcuttur. Yalnız unutma, bir darlığa düştüğün zaman bu sana öğrettiğim Oniki İmamın ismini unutma, öğren! Darlıkta seni kurtarır bunlar.

Adem’i o zaman cennete götürdüler. Cennette yasak olan bir taan vardı:

― O taanı yemeyeceksin!

dedi. Adem uyurken sol kaburgasının boşluğundan Havva’yı yarattılar eş olarak. Uyandığı zaman karşısında bir kadın gördü:

― Bu kim?

dedi.

― Havva!

dediler.

― Ne için?

dedi.

― Senin için yaratıldı.

― Peki nasıl yaratıldı?

― Sen uyurken yaratıldı.

dediler.

― Ben uyanık olsaydım, görseydim, olmaz mıydı?

dedi.

― Sen uyanık olsaydın, er ile avrat zahir aleminde birbirine moti olmazdı.

Adem cennetten yasak taanı yiyip kovulunca, Havva’dan çok uzaklaştı, bir gün dedi ki:

― Bana muhalmet kubbeden, o nurdan Oniki İmamın ismini öğrettiler, ben bunları okuyayım.

Oniki İmamın ismini okuyunca karşısında Havva’yı buldu, o zaman melek-i mukarimler Havva ile Adem’in ehti nikahlarını kıydılar. Adem zahir oldu; ondan sonra Adem’den zuhur etti Oniki İmamlar zahiri aleminden, zahiri batınden zahire geçtiler.